2 Ocak 2011 Pazar
Geceleri balkon kapım aralanıyor ve yanıma kara bir örtü yaklaşıyor.ölüm kokusu alıyorum.annemin çığlıkları kulaklarımı yırtacak şiddette.birden sesler kesiliyor ve kalın bir sesle kara örtüden ''ölüm'' sesini duyuyorum.Örtü bana dahada yakınlaşıyor.Gözlerime dokunuyor.sonra da burnuma ardından kulaklarıma ve sonra geri çekiliyor.gözlerimi açtığımda karşımda tüm sevdiklerimi görüyorum.kokularını alabiliyorum.hepsi bana bakıyor ve gülümsüyor.Yalnız gerilerde birinin ağladığını duyuyorum.Yüzünü bakmak istediğim anda balkon kapım kapanıyor ve hiç bişe olmamış gibi geri uykuya dalıyorum..

Yalnızlığım beni delirtti galiba,rüya değildi bu konuda eminim.Üzüntüden halüsinasyon görüyorum galiba..