17 Aralık 2010 Cuma
İşte o bakışlar.Ne kadar da güzel dimi.Gece boyu beni izliyordu.Fotoğrafını yatağımın üstüne tavana asmıştım.Şimdi ise yalnız başıma bembeyaz bir tavana bakıyorum.Neden aynı şeyleri burdada yapmıyordum.Çünkü onların herbiri en güzel anılarım anılarım.Giderken yanımda götürmek isteyipte götüremediğim anılarımdı.
O eve bir tek kendi odam için gidiyorum.Gerçekten ailem için gitmiyorum.Kapılarını kitlemişimdir odamın.İçerde öyle özel şeylerim varki.Zaten bir özelim var o da sevgili onuda ailem biliyor zaten.Ama olsun küçüklüğümden beri huyumdur kimseyi almam odama orası benim Dünya'm.Acı tatlı tüm anılarım ordadır.Hepsini hatırlıyorum.En çok neyi seviyorum biliyormusunuz.Yatağıma yatıp tavana bakmayı.
Kaydol:
Kayıt Yorumları
(Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder