7 Aralık 2010 Salı
Aralık 07, 2010
| By
........
|
günün erken saatlerinde beni üzecek birşey söylemişti.şimdi yataktaydık.hem üzgün,hemde öfkeliydim.bir parçam zayıflığını hissetmek için onu cinsel ilişkiye zorlamak istiyordu.daha çok kendime,ondan güçlü olduğumu ve dilediğim herşeyi yapabileceğimi kanıtlamak istiyordum.doğal olarak,benim düşmanca yaklaşımımı hissetti.kollarını önde kavuşturmuş yatıyordu,vücudu gergindi ve yüzü ifadesizdi.aptalın biri olduğumu düşündüğü için beni yanında istemiyordu.
kırgınlığım,öfke zırhının altında irin toplamayı sürdürüyordu.dişlerimi gıcırdatırken,sert bakışlarla ona baktım.hem fiziksel,hemde duygusal olarak bana kapalıydı ve bunun için suçlamıyordum
sonra,hiç beklenmedik bir biçimde vücudu gevşedi.başını çevirip gözlerimin içine baktı.öfkemi daha fazla umursamıyor ve onu sızlayan yüreğime ulaşmak için kullanıyor gibiydi.sonra,öfkeme içerlemeyi bıraktı ve yaramı bağrına bastı.gözleri yaşlı ve alıcıydı,soluğu ise dolu ve güçlü.bana dokunarak beni kendine doğru çekti.
beni seviyordu.benimle birlikte soluyor ve benimle birlikte hareket ediyordu.sevgisi,gergin bir kası saran sıcak suyun içe işleyerek gevşeten ve rahatlatan ısısı gibi,öfkemin içine işliyordu.onun yüreğimin açlığını bastıracağını hissediyordum.öfkem dinmeye başlamıştı.
sevgisiyle beni büyüledi.yaram açığa çıktı ve yanaklarımdan aşağı bir kaç damla gözyaşı yuvarlandı.onun açıklığı,gücü ve yaramı hissetme arzusu öfkemi sildi.başlangıçta beni üzdüğü için onu cezalandırmak istiyordum.sonra yalnızca sevmek istedim.
onun bedenini sevgiyle kendiminkine çektiğimde,hiç karşı koymadan beni kabul etti.son öfke kalıntılarım onun sevgisiyle eriyip gitti.kendini herşeyiyle benim yüreğime açtı ve daha önce sözleriyle yaraladığı yüreğime sevgi verdi.kapanıp savunmaya geçmektense,açılıp sevgiyi yeğlemişti;bu seçim yüreğimde düşmanlığı silip yerine açık bir güven getirdi.
Kaydol:
Kayıt Yorumları
(Atom)
1 yorum:
Güzel şeyler yazdığını biliyorum ama burayı gözlüğümü aldığımda okuyacağım çok zorlanıyorum.minik geldi..:))